Store Klinteskov, Møn, Denemarken (2)

Aan de oostkant van het eiland Møn aan de kust bij de Oostzee bevinden zich over een lengte van 8 kilometer de krijtrotsen van Møn, Møns Klint genaamd.

Over dit indrukwekkend stukje natuur heb ik het in mijn blogpost: Møns Klint, Denemarken al uitvoerig gehad.

De bossen bij Møns Klint, Store Klinteskov genaamd, zijn misschien wel even indrukwekkend als de krijtrotsen zelf. De werking van het afkalven van de krijtrotsen is aan de rand van het bos en in het bos op veel plekken zichtbaar.

Tijdens mijn bezoek aan Denemarken (2^e week van mei) was duidelijk te zien dat de natuur daar iets achter lag op de natuur in Nederland. De versgroene beukenbladeren zijn hiervan de stille getuige. Deze waren in de week voor mijn bezoek aan Denemarken, in Nederland al weer moeilijk vindbaar.

Overal waar je keek in de bossen van Store Klinteskov was het een groene oase van nieuw vers beukenblad. 

Zelfs halverwege de steile hellingen stonden bomen in de verse groene kleur gehuld. Een heel apart gezicht om halverwege de hellingen en zelf op het strand bomen te zien met vers blad, terwijl ze voorheen 100 meter hoger stonden.

Aan de rand van het bos is het heel grillig. De hoogte verschillen volgen in rap tempo, van steil omhoog naar zeer stijl omlaag. Hoe verder je van de rand het bos in gaat hoe rustiger het wordt, al blijft het een mooi glooiend bos, zei het minder grillig. Zeker door de bodem begroeiing (waaronder de bosanemoon) zou het zo als decor kunnen fungeren in films als Lord of the Rings of de Hobbit, maar of er ook zo’n rare verschijningen rondlopen…..

Wel zijn er allerlei sporen te vinden van dieren die er leven. Veel sporen van vossen, reeën en hazen gezien. Een aantal exemplaren lieten zich ook zien tijdens een van mijn bezoekjes aan het bos. Meerdere reeën gezien, maar nauwelijks kunnen vastleggen vanwege hun schuwe aard. Zodra je ook maar je pas minderde waren ze al verdwenen in de dekking.

Zelfs op het strand zijn er sporen te vinden van reeen

Gelukkig voor mij kwam ik nog wel een ander “gewillig” model tegen die op dat moment heerlijk lag te zonnen op het rustige pad.

De hazelworm (Anguis fragilis)

Het bos is een oase van rust en stilte, op dierengeluiden na dan, in tegenstelling met veel bossen hier in Nederland waar je vaak last hebt van omgevingsgeluid.

Het was echt een genot om hierin rond te mogen lopen. zeker nu het toeristische seizoen nog niet in alle hevigheid is losgebroken. Ik begreep van een "local" dat het er in de zomer nog al druk is en dat er busladingen toeristen door de bossen struinen nadat ze een bezoek aan Møns Klint hebben gebracht.

In de herfstperiode wil ik zeker nog een keer een bezoekje brengen aan dit bos. 

Deel 3 en tevens het laatste deel van mijn bezoek aan Denemarken zal voornamelijk bestaan uit detailopnames vanuit het gebied: the art of nature. De prachtige steen en krijt structuren in de klippen, de bewegingen van de zee, de kiezels op het strand.... 

Voor nu alvast een fijn weekend gewenst.

Groet,

Hans Koster

(De foto's in deze blog zijn in een groter formaat te bekijken door er op te klikken)

Møns Klint, Denemarken (1)

De klippen van het Deense eiland Møn worden Møns Klint genoemd.

Ik had hier voor mijn bezoek al het een en ander over gelezen, maar vanaf minuut een heeft het gebied heel veel indruk op me gemaakt. 

Over een lengte van acht kilometer eindigen de prachtige (veelal) beukenbossen van Møn abrupt met krijtrotsen in de Oostzee. 

Deze krijtrotsen vormen Møns Klint. 

uitzicht vanaf het kiezelstrand

steile trap langs de helling naar beneden

De rotsen bereiken op hun hoogste punt een hoogte van 143 meter. Het kiezelstrand is bereikbaar via een aantal steile trappen (zie hierboven), ieder met enkele honderden treden.  Elke keer weer een beste klim of afdaling, maar zeer de moeite waard! Het uitzicht van bovenaf is erg spectaculair, maar beneden op het kiezelstrand heb je misschien zelfs wel een spectaculairder uitzicht, zowel over de Oostzee, maar vooral op de klippen van Møns Klint. Van beneden af zie je pas goed ,met hoeveel geweld grote delen van de rotsen, met boom en al, naar beneden komen. 

Hier is de werking van de afkalving goed te zien

Van bovenaf kun je heel mooi langs de steile helling naar beneden kijken.

Het strand betreden is niet geheel zonder risico, want regelmatig breken er grote stukken krijtrots af en verdwijnen in de zee. De meeste kans op afkalving is tijdens de winter en de lente. De trip naar Møns Klint was dus niet geheel zonder risico, maar ik wilde vooral de bossen zien in de lente. De prachtige lichtgroene fragiele verse blaadjes van de beukenboom is al een waar schouwspel, zeker in de setting van Møns Klint.


Hieronder volgen nog een aantal sfeerbeelden van de krijtrotsen. 

Boom groeit gewoon verder na verzakking, halverwege de steile helling

Steile helling aan het kiezelstrand

Een gezicht in een van de klippen

Nog een gezicht in een van de klippen

Krijtrots met bossen bovenop, gezien vanaf het kiezelstrand

In mijn volgende blog zal ik vooral het prachtige bos bovenop de Møns Klint - de bossen van Klintskove laten zien.



Voor nu een fijne dag gewenst!

Groet Hans

(De foto's in deze blog zijn in een groter formaat te bekijken door er op te klikken)

Maashorstfair 2012

Het zit er weer op, de Maashorstfair editie 2012. Jammer, want in deze editie heb ik mijn foto's mogen exposeren, waarvoor dank aan de organisatie van de fair!

kliknieuws: ongeveer 7000 bezoekers maashorstfair

Foto: De Winter Media Group

Het was erg uitdagende en leuke klus om een expositie in elkaar te zetten. Het moeilijke aan het geheel was dat ik niet heel veel tijd had om de expo in elkaar te zetten. De ruimte waar het in moest plaatsvinden was een ruimte van de Heische Hoeve in Loosbroek. Echt een pracht locatie, zowel binnen als buiten!

Gedeelte van de expositie ruimte

Mini-expo leverde leuke reacties op (mits deze gezien werd) 

Meerdere manieren van exposeren (canvas afgewisseld met ingelijste foto's)

Heel veel belangstellenden van de Maashorstfair hebben ook een bezoekje aan de expositie binnen gebracht, al was het voor sommigen met enige tegenzin, met mooi weer ben je tenslotte liever buiten dan binnen.

Al met al een hele leuke, zeer geslaagde dag gehad. Veel positieve en leuke reacties mogen ontvangen. Leuk!


Alle mensen die mee op welke manier dan ook hebben meegeholpen om deze expositie mogelijk te maken: Heel erg bedankt!

Hallerbos (2)

Maandag 30-04-2012

Eindelijk kon ik weer een gaatje vinden in mijn agenda om naar het Hallerbos te gaan. Tijdens mijn 1e bezoek aan het Hallerbos (1e bezoek), was er erg veel mist, misschien wel iets teveel mist. Dat bezoek heb ik dan ook optimaal kunnen benutten voor een eerste verkenning van dit prachtige sprookjes achtige bos.

Als je het bos binnen rijd (over de weg) zou je niet zeggen dat het zo bijzonder is. Het is glooiend en het straalt meteen al iets mysterieus uit, maar via de toegangswegen zie je nog niet van de Hyacinten pracht. 

Zodra je het bos inloopt vanaf de parkeerplaats verandert dit snel en binnen korte tijd sta je dan ook midden in een blauwe zee van Hyacinten.

Volgens ingewijden zou dit jaar een van de slechtere jaren zijn van het Hallerbos. Door de koude april maand zijn de Hyacinten langzaam op en niet zo massaal opgekomen als andere jaren. Verder heeft het lang geduurd voordat het blad aan de berken verscheen. De laatste dagen van april waren relatief warm en hebben het hele bos laten veranderen in een prachtige zee van blauw en lichtgroen.

We waren vroeg in het bos, voor zonsopkomst. Zo hadden we nog mooi even de tijd om een rondje tranendal te maken alvorens de zon op de hyacinten zou komen.

Terwijl we op het kronkelpad naar beneden liepen scheen de zon al een beetje in de boomtoppen. Erg mooi gezicht, maar daardoor wisten we wel meteen dat we snel weer omhoog moesten lopen.

Op de achtergrond het licht van de opkomende zon

Nadat we de klim omhoog hadden afgerond zagen we de eerste zonnestralen die de Hyacinten bereikten, een schouwspel van licht en kleuren tot gevolg. De zon werd een klein beetje gedempt door wat  sluierbewolking, waardoor er een prachtig diffuus licht ontstond.

Veel  mooie combinaties kunnen maken tussen de kleuren en het zonlicht. Het was echt een prachtige ochtend. Wel was het een ochtend waarin je flink aan de gang moest met je camera instellingen. Het ene moment diffuus licht, het andere moment volop zon.

Na een paar uur intensief speuren naar schone (zonder dood hout) en mooi belichte hyacint/berkebladeren besloten we om met een omweg weer langzaam aan naar de auto te gaan. Aan de rand van het bos, waar je niet over tassen en ander foto apparatuur struikelt stuitten we op dit prachtige koppel

Helaas heb ik aankomende week geen tijd meer, anders zou ik zeker nog een keer zijn wezen kijken. Volgend jaar staat het Hallerbos zeker weer op de planning.

Als dit al een slechter jaar is geweest, dan wil ik het heel graag een keer zien tijdens een goed seizoen.

Groet,

Hans Koster

(Door op een van de foto's te klikken kun je de foto's in een groter formaat bekijken.)

Hallerbos (1)

 Zaterdag 14-4 2012,

Om kwart voor 4 liep de wekker af....2 minuten voor de wekker schrik ik wakker! Weken lang heb ik me op dit moment verheugd. Eindelijk gaat het er van komen... het Hallerbos.

Heel veel mooie foto's van gezien en heel veel mooie verhalen over het bos gehoord, maar zelf ben ik er nog nooit geweest. Eindelijk kwam daar verandering in...

Om kwart over 4 ben ik van huis gegaan. Heerlijk rustig op de weg, alles liep voorspoedig. In dit tempo zou ik in de schemer aankomen in het bos, maar helaas. Net over de Belgische grens kwam ik de eerste (dikke) mistbanken al tegen. Bij Mechelen zat het echt potdicht. Ik ben niet echt een fan van het Belgische verkeer en van de wegen, maar met de mist al helemaal niet. Je kunt er op wachten dat het verkeerd gaat....Net voor Brussel was het raak....een ongeluk met een flinke file als gevolg!

Hierdoor heb ik helaas wel een flinke vertraging opgelopen en was na zonsopkomst pas op de plaats van bestemming.

Het bos gaf me meteen een apart gevoel en ik weet niet of dat alleen kwam door de mist die er in de boomtoppen hing en het geroffel en geroep van spechten. Soms heb je al een bepaalde beeldvorming van een gebied, hetzij door verhalen, hetzij door beelden van andere fotografen.

Dit zelfde gevoel heb ik ook bij een ander bos, namelijk het Speulderbos. Dit is ook zo'n bos waar ik precies hetzelfde gevoel krijg... het is iets mysterieus en kan het ook niet goed onder woorden brengen. Misschien is dit ook meteen de reden waarom ik zo vaak op pad ga met mijn camera. In veel van de foto's in deze blogpost zit die  mysterieuze sfeer, althans in mijn beleving.

Ik had van te voren op meerdere fora's en in artikelen gelezen dat het Tranendal misschien wel het mooiste plekje van het Hallerbos was. Ik ben bij aankomst vrijwel meteen die kant op gelopen om het met eigen ogen te kunnen aanschouwen.

Een van de weinige doorkijk plekken zonder sporen of bomen die op de grond liggen

Een prachtig kronkelen pad moet je naar het "dal"  leiden. Eenmaal aangekomen bij het kronkel pad viel het behoorlijk tegen. Er zijn heel veel bomen gekapt en deze sporen zijn nog goed te zien. Veel houtstapels, rupsbanden sporen door de hyacinten heen, bomen met fel groene kruizen en pijlen die nog in het bos en half op het pad liggen. Dit alles zorgt ervoor dat je echt goed moet kijken en zoeken voor je een mooie foto kunt maken zonder al te veel of geen verstoring op de grond.

Pas toen ik een tip had gekregen, waarvoor dank Silvia!, stond ik op de plek die ik voor ogen had toen ik heen ging. Helaas was de zon in geen velden of wegen (en dit dit geval bos) te bekennen. De mist was compleet naar beneden geslagen.

Vrij zicht met nauwelijks verstoring op de grond

Eenmaal bovengekomen was het volop genieten! Waar je ook keek zag je al een flinke blauwe zee opkomen. De hyacinten zijn nog lang niet op volle bloei, maar nu al een geweldig mooi gezicht.
Heel soms staat er al een boom tussen waar al een klein beetje groen aan zit, al is het goed zoeken, vooral door de mist.

Helaas stond ik een beetje op tijd en was deze dag vooral bedoeld om het gebied te verkennen. Heb dus niet heel lang van het Tranendal kunnen genieten, maar aan het eind van de week/in het weekend ga ik zeker nog even terug naar die plek.

Ondanks dat ik lang niet alles heb gezien was het echt genieten geblazen. Echt een aanrader voor iedereen. Helaas is het niet naast de deur, maar het is zeker een plek die (tot nog toe) bij mijn favorieten hoort en waar ik zeker vaker naar toe zal gaan.

Hieronder volgt nog een compilatie van beelden die ik zaterdag heb gemaakt.

De hyacinten zijn nog in volle bloei en er is nog weinig blad te vinden aan de bomen. De verwachting is dat door de koudere lucht uit het Noorden de bloei wat wordt geremd. Als je van plan bent heen te gaan is het dus zaak om internet goed in de gaten te houden:  actuele stand Hallerbos


Begin volgende week het vervolg

Voor nu een fijne week toegewenst!

Hans Koster